|
Toets ENTER om te zoeken
Jouw wereld in beeld
Heb jij last van keuzestress? Zo ga je ermee om (e...
Dit gebeurt met je lichaam als je stopt met het et...
Het verwarrende woordenboek van de moderne relatie...
‘s Werelds duurste tosti laat zien dat je alles ...
Het Zwitsers gevecht van de alpenhoorns: gaat de 1...
Zo kun je het festivalseizoen langer vasthouden (w...
De 100 meest veelbelovende jongeren van Nederland
Volg Lace Up:
Foto: Getty Images/Kevin Winter
Jennifer Aniston: “Ik ben niet zwanger, maar ik heb wel mijn buik vol”
Waarom jij dit moet checken
Ze weet haar frustraties om te zetten in een heel krachtig verhaal.

Onlangs ging het gerucht dat Jennifer Aniston op haar 47e zwanger zou zijn. Er verscheen namelijk een foto online waarop het net lijkt alsof ze een klein zwangerschapsbuikje heeft. Haar management ontkrachtte dit vrijwel direct en zei dat het kwam door een ‘te zware lunch’.

In de mediawereld kan je zeggen wat je wilt, maar als de media iets denken, dan is dat ook zo. En daar is Jennifer helemaal klaar mee. “Omdat ik niet op social media zit, schrijf ik zo mijn gedachten op”, schrijft ze in haar blog voor The HuffingtonPost. En die is zo krachtig, dat we hem graag met je willen delen.

For the record

“Laat me eerst even zeggen dat het aanpakken van roddels iets is wat ik nog nooit eerder heb gedaan. Ik hou er niet van om mijn energie te verspillen aan de business van leugens, maar ik wilde deelnemen aan een grotere issue die al is begonnen en door moet blijven gaan. Omdat ik niet op social media zit, besloot ik mijn gedachten hier op te schrijven. 

For the record: ik ben niet zwanger. Wel heb ik mijn buik vol.

Ik heb mijn buik vol door het in de gaten gehouden worden en body shaming waar we dagelijks mee te maken hebben onder het mom van ‘journalistiek’ en ‘celebrity nieuws’. 

Elke dag worden mijn man en ik lastig gevallen door heel wat agressieve fotografen die buiten ons huis staan en die met hun camera’s schokkend ver gaan om maar een foto te kunnen krijgen, zelfs als dat betekent dat voetgangers daardoor gevaar lopen. Maar laten we het veiligheidsaspect opzij zetten en kijken naar het grotere geheel van wat dit belachelijke ritueel van de roddelpers allemaal met ons doet. 

Als ik een soort van symbool ben voor mensen, dan ben ik een voorbeeld van hoe we als vrouwen onze moeders, dochters, zussen, vrouwen, vriendinnen en collega’s zien. De manier waarop ik word neergezet door de media is simpel gezegd een reflectie van hoe we vrouwen in het algemeen zien, met de verwrongen schoonheidsidealen van nu. Soms hebben culturele standaarden een ander perspectief nodig, zodat we de werkelijkheid kunnen zien – een gezamenlijke acceptatie… een onderbewust ideaal. Wij zijn de baas van dit ideaal. Kleine meisjes van over de hele wereld kijken naar dit ideaal, passief of niet. En dat begint al op een hele jonge leeftijd. De boodschap dat meisjes niet mooi zijn tenzij ze super dun zijn, dat ze onze aandacht niet waard zijn tenzij ze een supermodel of actrice op de cover van een magazine zijn, is iets waar we allemaal aan meedoen. Dit is iets wat de meisjes meenemen als ze volwassen worden. We maken gebruik van celebrity ‘nieuws’ om dit onmenselijke beeld van vrouwen en richten ons vooral op hoe iemand eruit ziet. Is ze zwanger? Eet ze te veel? Heeft ze zichzelf laten gaan?

Is haar huwelijk naar de knoppen omdat de camera een paar ‘imperfecties’ heeft ontdekt?

Ik zei altijd tegen mezelf dat roddelbladen net zoiets waren als stripboeken, iets dat niet om serieus te nemen is, net zoiets als soaps, die mensen volgen als afleiding. Maar dit kan ik mezelf nu niet meer vertellen omdat stalking en observatie nu de werkelijkheid is geworden. 

Vooral afgelopen maanden hebben me laten zien hoeveel we de waarde van een vrouw bepalen door haar huwelijk en moederlijke status. Alle middelen die worden ingezet om maar te ontdekken of ik nu zwanger ben (voor de miljoenste keer, maar wie houdt het bij…) wijst erop dat vrouwen op de één of andere manier als onvolledig, mislukt of ongelukkig worden gezien als ze niet getrouwd zijn en geen kinderen hebben. In de laatste periode over mijn saaie persoonlijke leven zijn er massale schietpartijen, bosbranden, belangrijke beslissingen van het Hooggerechtshof, de komende verkiezingen en nog wat willekeurige nieuwsonderwerpen langsgekomen waar ‘journalisten’ hun tijd aan hadden kunnen besteden. 

En hier kom ik tot mijn punt: we zijn compleet met of zonder man, met of zonder kind.

We moeten zelf kunnen beslissen wat mooi is wat betreft onze lichamen. Dat is onze beslissing en alleen die van ons. Laten we dat zelf kunnen beslissen, voor de jonge vrouwen in deze wereld die naar ons kijken als voorbeeld. Laten we die keuze bewust maken, buiten de wereld van de roddelpers om. We hoeven niet getrouwd of moeder te zijn om ons compleet te voelen. We moeten onze ‘Happily ever after’ zelf kunnen bepalen. 

Inmiddels ben ik heel moe geworden van al deze verhalen. Ja misschien word ik ooit moeder, als ik dat überhaupt ooit word, en dan ben ik degene van wie je het als eerste zult horen. Maar ik zal geen moeder worden omdat ik me niet compleet voel op wat voor manier dan ook. Ik weiger me minder te voelen omdat mijn lichaam aan het veranderen is, of omdat ik net een burger heb gegeten en ik vanuit een vreemde hoek word gefotografeerd en daardoor twee dingen kan zijn: zwanger of dik. 

Ik heb de afgelopen jaren wel geleerd dat roddelbladen niet zullen veranderen.

Wat we wel kunnen veranderen is onze bewustheid en reacties naar de giftige berichten en verhalen. Wij kunnen bepalen wat we geloven van alles wat er wordt gezegd, en misschien moeten de roddelbladen de wereld dan wel op een andere manier laten zien omdat klanten zijn gestopt met het kopen van hun bullshit.”

Meer van dit soort artikelen? Like ons dan nu!
Deel dit!
Je email is verstuurd!
Meer lifestyle op
Logo002



Lace Up, girl. Get out there and make things happen
Powered by: